„Księżniczka”

0
Opublikowany 24 maja 2013 przez Alicja w

Ostatnimi czasy polubiłam literaturę opowiadającą o innych religiach-jej zwyczajach, obrzędach, o życiu. Do gustu szczególnie przypadła mi tematyka islamu. Dlaczego? Może dlatego, że lubię nowe, nieznane do końca rzeczy i ludzi, a może dlatego islam nie jest nam do końca tak znany…

Islam jako religia kojarzy się nam jedynie z zasłyszanym hasłem ‘ramadan’ i tłumem mężczyzn modlących się w meczecie. Te przelotne obrazy znamy z telewizji czy książek do historii. Ogólnie tematyka stała się dość popularna, choć owiana tajemnicą.

Dziś pragnę wam przedstawić jedną z wielu książek, które zostały przeze mnie „pochłonięte”.

Książka została wydana w 1992 r. i wywołała sporą sensację. Autorka mieszkała 10 lat z rodziną królewską . Była ona przyjaciółką i powiernicą księżniczki.  Za zgodą Sułtany, Sukcesywnie zapisywała historię życia na  kartkach, i tak oto powstała książka opowiadająca o władzy pieniądza, ludzi i tradycji.

Jest to literatura z serii opartych na faktach.

Księżniczka” to prawdziwa historia o rodzinie królewskiej-Sa`udów w Arabii Saudyjskiej.

Główną bohaterką jest Sułtana. Ma ona wspaniałe pałace, liczną rodzinę składającą się z matki, sióstr, brata. Każda jej zachcianka jest spełniana…

Na pierwszy rzut oka szlachetnie urodzonej dziewczynie nie powinno nic brakować. A jednak, brakuje.  Tylko tak właściwie czego?  Poczucia niezależności, swobody, możliwości zachowywania się w dowolny sposób, a nie jak nakazuje etykieta królewska, i równouprawnienia.

W kraju w którym rządzą mężczyźni, kobiety nie mają nic do powiedzenia. Sułtana jest jedną z nich, mimo swojego młodego wieku. Jest więźniem swojego ojca, męża, brata. Ukryta za czarną abają dla kobiet, zostaje pozbawiona prawa wyborczego i swobodnej wypowiedzi. Kara śmierci jest na początku dziennym „za wykroczenia przeciw miejscowym zwyczajom”. Mężczyzna ma przyzwolenie na zabicie kobiety, bez względu na więzy krwi. Trzynastoletnie dziewczęta wychodzą za mąż, z przymusu, za kilkunastoletnich starszych od nich mężczyzn. Są oni wybierani przez ojców. Zdanie córki się nie liczy, podobnie jak uczucia.  Najmniejszy sprzeciw spotyka się z konsekwencjami.

Mimo surowych zakazów, rezolutna bohaterka stara się je zmienić. Usiłuje przemycić trochę europejskich zwyczajów.  W jaki sposób? To pytanie zostawię bez odpowiedzi.

 Zachęcam do przeczytania książki i do refleksji nad życiem Europejek, a kobiet Dalekiego Wschodu

 


0 komentarzy



Skomentuj


Odpowiedz


(wymagane)